سپس عبادت كنندهء على ، سپس باقر محمّ ، سپس صادق جعفر ، سپس كاظم موسى ، سپس رضا على سپس تقى محمّد ، سپس نقى على ، سپس زكىّ عسگرى حسن ، سپس حجّت ، جانشين بر حق ، قائم منتظر مهدى ، آن اميدبخشى كه به بقايش دنيا باقيست ، و از بركتش بندگان روزى يافته‌اند و به وجودش زمين و آسمان استوار گشته است و خدا به وسيلهء او زمين را از عدل‌وداد پر مىكند ، پس از آنكه از ستم و بيداد پر شده و شهادت مىدهم كه گفتار آنان حجّت ، و پيروى از آنان واجب و اطاعتشان بايسته ، و دوستى با آنان لازم و ختم و اقتدارى به آنان نجات‌بخش و مخالفتشان سرنگون كننده است ، و ايشان سروران همهء اهل بهشت و شفيعان روز جرا و امامان اهل زمين بطور يقين ، و برترين جانشينا پسنديده ، و شهادت مىدهم كه مرگ حق است و سؤال قبر و برانگيخته شدن حق و ورود خلايق به محشر و صراط و ميزان ، و حساب حق و كتاب و بهشت و جهنم همه و و همه بر حق است و ساعت موعود آمدنى است ، هيچ ترديدى در آن نيست و اينكه خدا آنان‌كه در قبرها هستند را برخواهد انگيخت . خدايا ! بخششت اميد من و كرم و رحمتت آرزوى من است ، عملى كه به آن سزاوار بهشت باشم ندارم و طاعتى كه به آن شايستهء خشنودى گردم در پرونده‌ام نيست ، جز اينكه يگانگى و دادگرىات را باور دارم ، و به احسان و فضلت دل بستم و از محبوبانت : پيامبر و خاندانش را در بارگاه تو شفيع آوردم و تو كريم‌ترين